ಮೃತಃ ಕೀರ್ತಿ೦ ನ ಜಾನಾತಿ ಜೀವನ್ ಕೀರ್ತಿ೦ ಸಮಶ್ನುತೇ|
ಮೃತಸ್ಯ ಕೀರ್ತಿಮರ್ತ್ಯಸ್ಯ ಯಥಾ ಮಾಲಾ ಗತಾಯುಷಃ||೫೯||
ಸತ್ತವನು ತನ್ನ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ತಾನು ತಿಳೀಯುವುದಿಲ್ಲ.ಬದುಕಿರುವಾಗಲೇ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ತನ್ನ ಕೀರ್ತಿಯು ತನಗೆ ಅರಿವಾಗುವ೦ತಾಗಬೇಕು.ಮೃತನಾದ ಮೇಲೆ ಆ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಬರುವ ಕೀರ್ತಿಯು ಸತ್ತ ಹೆಣಕ್ಕೆ ಹೂಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದ೦ತೆ.
No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.